Hee!
Mijn naam is Alice en dit is inmiddels het vierde jaar dat ik rondloop op de Tent, daarom deel ik graag mijn wijsheden met jullie om de keuze voor Minerva nóg makkelijker te maken! ;). 

Toen ik vier jaar geleden als 18-jarig scholiertje aankwam in Leiden, kende ik er helemaal niemand en had ik geen idee wat ik kon verwachten. Toen ik echter op de Tent wat biertjes had gedaan, wist ik het: ik wil hier niet meer weg, en tot op heden heb ik nooit spijt gehad van deze keuze!

Alhoewel ik de laatste tijd (om redenen die je waarschijnlijk wel kan bedenken) weinig fysiek op de Tent te vinden ben is dit ook wel eens anders geweest. Vorig jaar zat ik er drie maanden lang elke dag van de week! Samen met zeven andere Leden was ik toen verantwoordelijk voor het organiseren van het grootste en mooiste feest van het jaar: Sine Regno! Vier dagen lang wordt Sociëteit in een groots decor gehuld en omdat het bestuur op vakantie is kan het feest écht helemaal losbarsten. Dit is slechts een van de vele mooie party’s die bij de Tent elk jaar op de agenda staan.

Maar behalve feesten, zuipen en de wekelijkse mooie borrelavonden is er nog heel veel meer wat de Tent te bieden heeft. Tijdens het Lustrum twee jaar geleden heb ik een interessant Symposium georganiseerd in de Hooglandse Kerk in Leiden met allerlei boeiende sprekers waar iedereen kon komen kijken. En vorig jaar ben ik bijvoorbeeld in lijn met mijn studie Geneeskunde de Medische Commissie voor de kennismakingstijd gaan doen. Behalve op intellectueel gebied zijn er nog talloze gezelschappen en subverenigingen waar jij je bij aan kan sluiten, je kan het zo gek niet bedenken! En als je niks vindt dat bij je past, dan richt je het lekker zelf op! 

Dit lezende kan je waarschijnlijk wel raden waarom ik voor Minerva heb gekozen; de grote veelzijdigheid aan mogelijkheden en memorabele evenementen die je zult ervaren maken je studententijd helemaal compleet. Kom vooral tijdens de El Cid een biertje doen en hopelijk tot volgend jaar in Leiden!


Hoi! Mijn naam is Lotte en ik ben 20 jaar. Ik zit in mijn tweede jaar van Criminologie en in mijn derde jaar van Rechten.

In mijn eerste studiejaar ben ik meteen in Leiden gaan wonen. Aangezien ik nog 17 jaar was, ben ik eerst lid geworden van Njord, roeivereniging en tevens subvereniging van Minerva.

Ik heb het daar onwijs naar mijn zin gehad, maar ik wilde toch meer! Daarom heb ik ervoor gekozen om in mijn tweede jaar lid te worden bij Minerva, ik ben nog steeds heel erg blij met mijn keuze.

Niet alleen heb ik een ontzettend leuke jaarclub, maar ook op andere manieren heb ik leuke mensen leren kennen. Zo heb ik in mijn eerste jaar de Contact Commissie geholpen met de organisatie van Introductiefeesten en de EL CID-week. Nu zit ik in de “Eerstejaarsdivisie” met vijf andere meiden, de vrouwelijke sfeermakers van de borrelavonden! Elke week staan we met de groep in de zaal om te kletsen, spelletjes te spelen, liedjes te zingen, de gekste verhalen te delen en alle meisjes in de zaal zijn welkom om mee te doen! Verder organiseren wij leuke evenementen als een Damesdiner en een Biercantus.

Naast al deze bezigheden hockey ik bij de Leidse Studs, de hockey-subvereniging van Minerva, in een gezellig team. De combinatie van dit alles is heel leuk en zou ik iedereen aanraden. Hopelijk tot volgend jaar!


Lieve El CID’er,

Daar ga je dan! Pak je spullen in, leg een extra strik in je veters, groet je buurman, geef je moeder een kus op haar wang en trek de deur van je ouderlijk huis achter je dicht. Het is tijd voor de mooiste jaren van je leven: je Leidse tijd!

Je studentenleven is een tijd vol nieuwe ervaringen, ‘eerste keren’, nieuwe vrienden en vele keuzes. De eerste heb je al gemaakt, je komt naar Leiden. Welkom in de mooiste stad van Nederland! Leiden heeft veel te bieden voor studenten. Naast de oudste universiteit van Nederland en de vele leuke terrasjes aan de grachten, kan je lid worden van een van de vele studentenverenigingen in de stad. 

Ik ben Maarten, 20 jaar oud en tweedejaars geneeskundestudent in Leiden. Bijna twee jaar geleden kwam ik als Brabantse scholier voor het eerst in Leiden. Tijdens de EL-CID was mijn keuze snel gemaakt: door de borrels in de zon op het dakterras, de grote feesten in de Zaal van Sociëteit, de vele gezellige studentenhuizen en de goede verhalen werd ik heel enthousiast over Minerva en heb ik me ingeschreven. In mijn eerste jaar werden al mijn verwachtingen waargemaakt. Van het Sempre-gala en Sine Regno tot de skireis in Alpe d’Huez met 1000 Leden en het grote Lustrum in de zomer: alles heeft zijn charme en er is heel veel mogelijk!

Het leven binnen Minerva lijkt een beetje op een kleine samenleving. Er lopen heel veel verschillende mensen rond en er is voor iedereen een plek. Tijdens het vormen van een Jaarclub – ook wel ‘kernen’ genoemd – zoeken mensen met dezelfde interesses elkaar op. Met de vriendschappen die je hier sluit en de eindeloze ruimte en mogelijkheden krijg je binnen de Vereniging alle kans om je te ontplooien. Zo kan je een nieuwe sport ontdekken en helpen bij het organiseren van grote evenementen. 

Door actief te zijn in commissies en subverenigingen leer je mensen uit verschillende hoeken kennen. Ik zit dit jaar in twee commissies bij “de Tent” (de sociëteit). Ik ben redactielid van de Correl, het verenigingsblad dat vier keer per jaar uitkomt. Samen schrijven we over alles wat er in en rondom de Vereniging gebeurt en hebben we interviews met Leden, reünisten en bekende Nederlanders. Zo zorgen we ook tijdens quarantaine voor een beetje Tent op je deurmat!

Daarnaast zit ik het Comité du Salut Public, ook wel CSP. Met deze groep organiseren we Tentfeesten, zoals de Halloweenparty, het Kerstfeest en een groot Intercorporaal feest. Een grote groep ‘promo-sjaarzen’ helpt ons bij de promotie en opbouw van de feesten en zij tappen op de avond zelf. Samen zorgen we elke keer voor een avond die je niet snel zult vergeten!

Welke keuze je ook maakt, je studentenleven wordt een spannende en memorabele tijd. Geniet nog even van de tijd bij je ouders, wie weet tot volgend jaar in de Zaal! 


Hi allemaal!

Ik ben Lotte Paijmans, 22 jaar en vierdejaars student Fiscaal Recht & Rechtsgeleerdheid. Als derdejaars lid is het voor mij inmiddels al een tijdje geleden dat ik in jullie schoenen stond en de keuze maakte om lid te worden bij Minerva.

Nadat ik eerst een jaar had geroeid bij subvereniging Njord, besloot ik dat ik alles uit mijn studententijd wilde halen en in Leiden doe je dat natuurlijk het beste bij Minerva. Binnen deze vereniging vindt namelijk iedereen wel zijn plekje! Ik bouwde hier al snel hele hechte vriendschappen op door het clubvormen en ik zie mijn 15 clubgenootjes dan ook als vriendinnen voor het leven. 

Naast dat je bij Minerva talloze mooie borrelavonden kunt beleven, kun je binnen deze vereniging deel uit maken van allerlei subcommissies en gezelschappen. Zelf heb ik afgelopen jaar samen met 7 enthousiaste en gezellige groepsgenoten het grootste jaarlijkse vierdaagse feest mogen organiseren: het Sine Regno! Tijdens Sine Regno gaat het bestuur twee weken op vakantie naar een tropisch oord en mogen acht derdejaars de boel op stelten zetten. Iedere avond komen er 2000 studenten uit allerlei steden op dit grote feest af. Het hele pand wordt omgetoverd in een bepaald thema en daardoor herken je het gebouw helemaal niet meer terug! Dit jaar was het thema Chinatown en het decor bestond dan ook uit grote tempels, Chinese marktkraampjes, lotusbloemen en draken. 

Voor alle leden is het Sine Regno een van de hoogtepunten van het jaar, maar voor de eerstejaars is het extra bijzonder. Alle eerstejaars clubs krijgen namelijk een eigen bar, die ze helemaal zelf mogen ontwerpen en bouwen. Als eerstejaars ben je er dan ook tijdens Sine Regno iedere dag al om 17:26 uur om het eerste biertje van de avond te drinken en snel een pizza naar binnen te schuiven, voordat het feest weer losbarst. Hierdoor is het echt een beetje ‘hun’ feest!

Het organiseren van zo’n evenement is ontzettend leuk én leerzaam! Je werkt ongeveer drie maanden non-stop samen met je groepsgenoten om dit neer te zetten en dat zorgt ervoor dat je samen een hele hechte vriendschap opbouwt. Daarnaast maak je in deze tijd heel veel gekke en grappige dingen mee op de sociëteit. Dit was voor mij een mooie ervaring en ik raad het jou als EL CID’er dan ook aan om te ontdekken wat deze vereniging jou allemaal te bieden heeft! 


Lieve aankomende studenten! De CoCo heeft mij gevraagd jullie wat te vertellen over mijn leven als sjaars bij de tent, dus daar gaan we dan. Mijn naam is Mies, ik ben 18 jaar en eerstejaars bij Minerva.

Mijn dag begint (dit was voor de algehele corona malaise) met een motiverende toespraak aan mezelf om dan toch echt naar studie te gaan, ik ben absoluut geen ochtendmens.


 Mijn huisgenoot komt binnen en vraagt of ik nog mee kan ontbijten, we ontbijten vandaag culinair met een cracker smeerkaas. Nadat ik mezelf, en de ziel onder m’n arm, onder de douche heb gezet, me heb verkleed en snelwandel naar studie, kom ik aan in de werkgroep. Ik studeer Geschiedenis, dus praat ik in mijn werkgroep van 9 uur ‘s ochtends met mijn haar nog nat over een een-of-andere staf van een heilige in de Oudheid (vind het verder oprecht een leuke studie, op zulke momenten wat minder).

Mijn huisgenoot komt binnen en vraagt of ik nog mee kan ontbijten, we ontbijten vandaag culinair met een cracker smeerkaas. Nadat ik mezelf, en de ziel onder m’n arm, onder de douche heb gezet, me heb verkleed en snelwandel naar studie, kom ik aan in de werkgroep. Ik studeer Geschiedenis, dus praat ik in mijn werkgroep van 9 uur ‘s ochtends met mijn haar nog nat over een een-of-andere staf van een heilige in de Oudheid (vind het verder oprecht een leuke studie, op zulke momenten wat minder). Wanneer ik de werkgroep heb overleefd vraag ik in de club- of huisapp of er mensen zijn die misschien ook een kroket willen luchen in het Lipsius (mijn faculteit, zit een soort kantine in). De verhalen van de avond van de dag ervoor vliegen me om de oren, heerlijk. Wanneer mijn tweede werkgroep voorbij is en de studiedag erop zit sta ik te springen om weer naar huis te gaan, waar ik een paar huisgenoten in de fusie aantref, kijkend naar een kwalitatief hoogstaand programma als Ex on the Beach. Ik schuif gelukkig aan, er komen steeds meer huisgenoten binnen. M’n ouderejaars hint na een tijdje dat de vuilniszakken wel heel vol zitten, tijd voor onze huistaken. Samen met m’n jaargenoot en onze geliefde kar vol met zooi praten we bij over wat er is gebeurd in de zes lange uren dat we elkaar niet hebben gezien. Nadat we met tien pakken wc-rollen, netten uien en kratten hebben ingeruimd is het alweer tijd voor clubeten (iedere woensdag) op de sociëteit, we moeten haasten. Tentlaarzen aan en goan.

Op de sociëteit is het al druk en met m’n hele jaarclub bij elkaar wordt nog drukker. Het geluidsniveau gaat een decibel omhoog aan tafel, er worden al kannen drank gehaald op de clubpas en de laatste clubgenoten schuiven aan. De avond vordert en er worden meer kannen gehaald. Mensen die ik nooit eerder sprak worden mijn beste vrienden, ik speel spellen en zing zaalliedjes.

Juist in deze tijd mis ik alles enorm, de Zoomsessies, het (sn)appen en op afstand koffietjes met club- en jaargenoten zijn lang niet zo fijn als het daadwerkelijk met z’n allen bij elkaar zijn.

Aan de andere kant is dit het moment voor qualitytime (lees: kamers ombouwen tot de tent, nog maar een keer oud en nieuw vieren en nog meer gare programma’s kijken) met het huis, ook best wel heel gezellig. Meer tijd om uitgebreid te borrelen en koken, bij gebrek aan kapper elkaars haren knippen, wandelen en kijken wat er buiten de singels te zien is, elkaars kasten uit te ruimen en verkleedpartijtjes. Daarnaast opeens zeeën van tijd voor studie, dus is de fusie overdag de UB (net zoveel koffiepauzes) en zien we met de online werkgroepen dan opeens elkaars studiegenoten.

Juist in deze tijd ben ik ook blij dat ik heb gekozen lid te worden, want met zo’n grote sociale kring is zelfs de quarantaine niet saai.
Voor nu wil ik je meegeven: blijf nog even binnen, ik hoop je snel te zien op de sociëteit!